Tajemnica gmachu oleśnickiej poczty. Odnaleziona akwarela podważa znaną datę budowy i wskazuje możliwego architekta

Podczas kwerendy w zbiorach Niemieckiej Fundacji Muzealnej Poczty i Telekomunikacji Remigiusz Szczuraszek odkrył rysunek architektoniczny z 1897 roku, przedstawiający oleśnicką placówkę. Dzieło zostało sygnowane nazwiskiem „Rechenberg”.

Kim był autor rysunku?

Trop szybko doprowadził do konkretnej postaci ze świata pruskiej architektury. – Gdy zacząłem drążyć, kim właściwie był ów autor, okazało się, że był nie tylko rysownikiem, ale i architektem. Chodzi najpewniej o Ewalda Freiherr von Rechenberga, związanego z niemiecką administracją pocztową. Na początku lat 90. XIX wieku był notowany jako architekt działający we Wrocławiu, czyli dokładnie w czasie, kiedy przygotowywano inwestycję w Oels. Później współpracował z Ernstem Hake przy opracowywaniu dużych gmachów pocztowych, między innymi poczty w Strasburgu – wyjaśnia Remigiusz Szczuraszek.

1894 rok? Archiwalne dokumenty przeczą tej dacie

Dotychczasowa literatura i źródła regionalne zgodnie wskazywały, że obecny gmach poczty wzniesiono w 1894 roku. Archiwalna prasa rzuca jednak zupełnie nowe światło na harmonogram tej inwestycji.

Analizując publikacje prasowe z końca 1894 roku dotyczące budżetu Cesarstwa Niemieckiego na inwestycje pocztowe, pasjonat natrafił na wzmiankę o Oleśnicy. Na budowę tutejszego gmachu zapisano wówczas kwotę 98 500 marek jako… pierwszą ratę.

Trudno zakładać, by ukończony gmach dopiero zaczynano finansować. Znacznie bardziej prawdopodobny jest scenariusz, w którym pod koniec 1894 roku inwestycja znajdowała się na etapie domykania budżetu i formalności, a właściwe prace budowlane ruszyły w kolejnych latach.

Czytaj także:

Zaginione arkusze i klucz do zagadki

To idealnie splata się z datą powstania odnalezionej akwareli Rechenberga – rokiem 1897. Wszystko wskazuje na to, że właśnie wtedy gmach został oddany do użytku. Co więcej, w tym samym roku do ówczesnego Berlińskiego Muzeum Poczty Rzeszy (Reichspostmuseum) trafiła pełna dokumentacja oleśnickiej inwestycji: sześć arkuszy planów oraz fotografii, a sama akwarela Rechenberga została oznaczona jako arkusz numer VII. – Czy zatem mamy do czynienia z najstarszym znanym przedstawieniem świeżo ukończonej oleśnickiej poczty, wykonanym przez człowieka, który mógł być również jej architektem? Pierwsza część pytania wydaje się dziś bardzo prawdopodobna. Druga pozostaje na razie moją hipotezą – zaznacza Szczuraszek.

Oleśniczanin zwrócił się już do niemieckiej fundacji z prośbą o wgląd w pozostałe zachowane arkusze dokumentacji. To w nich może znajdować się ostateczne potwierdzenie, kto zaprojektował jeden z najbardziej rozpoznawalnych zabytków Oleśnicy.