Tajemnice starych murów. Co kryje historia szpitala w Sycowie?
Mało kto wie, że tradycja niesienia pomocy chorym w tym miejscu sięga aż XV wieku. To właśnie wtedy istniał tu drewniany budynek szpitala św. Mikołaja. Przełom nastąpił dokładnie 222 lata temu – w 1804 roku. Wówczas dawną konstrukcję zastąpiono nowoczesnym, jak na tamte czasy, dwukondygnacyjnym budynkiem murowanym, sfinansowanym z kasy szpitalnej.
Lata mijały, a zapotrzebowanie na opiekę medyczną rosło. W 1879 roku obiekt rozbudowano, co pozwoliło na podniesienie go do rangi szpitala powiatowego (Kreiskrankenhaus).

Architektoniczna perła neogotyku
Dzisiejszy kształt starszej części szpitala to efekt wielkiej inwestycji z początku XX wieku. Nowy zespół szpitalny oddano do użytku uroczyście 24 lutego 1906 roku. Budynek główny to architektoniczna mieszanka stylu neogotyckiego z elementami bezstylowymi. Murowany z cegły, dwukondygnacyjny i podpiwniczony, charakteryzuje się trzema ryzalitami oraz charakterystyczną trzykondygnacyjną wieżą, w której mieści się klatka schodowa.
Co ciekawe, mimo upływu lat, w budynku wciąż można odnaleźć świadków dawnego rzemiosła: fragmenty oryginalnej stolarki okiennej i drzwiowej, solidne, metalowe schody pochodzące z około 1930 roku.

Z historią szpitala wiąże się także wątek sakralny. W dawnej kaplicy znajdował się piękny, neogotycki ołtarz pod wezwaniem św. Elżbiety Węgierskiej. Jego losy zmieniły się w październiku 1963 roku, kiedy to został wymontowany i przewieziony do Wrocławia. Dziś sycowski zabytek możemy podziwiać w kościele św. Marii Magdaleny we Wrocławiu (znajduje się w kaplicie przy nawie południowej).

Modernizm i powojenna rozbudowa
Około 1930 roku szpital wzbogacił się o modernistyczne budynki pomocnicze. To tam znajdowały się kiedyś oddziały: położniczy, zakaźny oraz pralnia. W głębi przyległego parczku ulokowano prosektorium. Choć dziś część tych obiektów jest w stanie ruiny, wciąż przypominają o dawnym układzie funkcjonalnym placówki.
Największa zmiana w powojennej historii nastąpiła jednak znacznie później. Choć plany rozbudowy powstały już w 1967 roku, na ich realizację trzeba było czekać do 1979 roku. To wtedy od strony zachodniej wyrósł nowoczesny, sześciokondygnacyjny gmach, który połączono ze starym budynkiem. Nowe skrzydło przyniosło rewolucję w standardach opieki: nowoczesną salę operacyjną, windy, laboratoria i przestronne sale chorych.
Zdjęcia: Muzeum Regionalne w Sycowie