Zaraził się błonicą na wakacjach. Sanepid: ta choroba nie przestała istnieć
Niestety, błonica nie przestała istnieć. Czym jest ta choroba? Błonica (dyfteryt) to ostra bakteryjna choroba zakaźna wywoływana przez Corynebacterium diphtheriae. Bakterie te produkują toksynę błoniczą, która może prowadzić do poważnych powikłań, w tym uszkodzenia serca, układu nerwowego i nerek.
Najczęstsze objawy błonicy obejmują:
- Ból gardła i trudności w połykaniu
- Szaro-białe naloty na migdałkach, gardle lub krtani
- Gorączkę i osłabienie
- Powiększone węzły chłonne szyi (tzw. szyja „prokonsularna”)
- Problemy z oddychaniem w wyniku niedrożności dróg oddechowych
Jak dochodzi do zakażenia?
Błonica przenosi się drogą kropelkową (np. przez kaszel, kichanie) lub przez kontakt z zakażonymi przedmiotami. Najbardziej narażone są osoby nieszczepione oraz przebywające w miejscach o niskim poziomie higieny.
Czy błonicę można leczyć?
Leczenie błonicy polega na podaniu antytoksyny błoniczej oraz antybiotyków (np. penicyliny lub erytromycyny). W ciężkich przypadkach konieczna może być hospitalizacja i mechaniczne wspomaganie oddychania.
Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania błonicy jest szczepienie. W Polsce szczepienia przeciwko błonicy są obowiązkowe i podawane w ramach programu szczepień ochronnych dzieci (DTP – błonica, tężec, krztusiec).
Warto wspomnieć, że dorosłym zaleca się dawki przypominające co 10 lat – szczepionka dT (błonica i tężec), ewentualnie dTap (błonica, tężec, krztusiec).
Jeśli od ostatniej dawki minęło więcej niż 10 lat, warto skonsultować się z lekarzem i uzupełnić szczepienie, zwłaszcza jeśli podróżujesz do krajów o niższej wyszczepialności.
Błonica to niebezpieczna choroba, która może prowadzić do śmierci, ale dzięki szczepieniom udało się ją niemal wyeliminować. Warto dbać o odporność i regularnie uzupełniać dawki przypominające szczepionki, aby zapobiec jej powrotowi.