4 grudnia poznamy decyzję o stałej bazie USA w Polsce. Oleśnica nadal w grze
Z każdym miesiącem na wrocławskim lotnisku coraz wyraźniej widać zarysy inwestycji, która na stałe wpisze Dolny Śląsk na militarną mapę świata. Baza, podlegająca pod Dowództwo Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych w Europie i Afryce (z siedzibą w niemieckim Ramstein), ma pełnić funkcję kluczowego węzła rezerwowego.
– To doskonały przykład inwestycji realizowanej w ramach sojuszu, w której nasi polscy sojusznicy finansują i budują kluczową infrastrukturę. Pozwoli nam ona rozmieszczać i utrzymywać w gotowości bojowej wspólne siły, wzmacniając obronę zbiorową na wschodniej flance NATO – podkreśla płk James Vinson, zastępca dyrektora ds. logistyki, inżynierii i ochrony.
Docelowo do 2029 roku powstaną tu cztery stanowiska postojowe dla potężnych samolotów transportowych C-5 Galaxy oraz trzy dla maszyn C-130 Hercules. Jednak rozbudowa infrastruktury lotniskowej to zaledwie wstęp do decyzji, na którą czeka cała Polska.
Decyzja 4 grudnia i szansa dla Oleśnicy
Jak dowiaduje się nieoficjalnie serwis Defence24.pl, już 4 grudnia zostanie ogłoszona ostateczna decyzja w sprawie budowy w Polsce stałej bazy wojsk USA. Jej lokalizacja w zachodniej Polsce, z Wrocławiem jako jednym z głównych faworytów, to projekt, którego koszty szacuje się na kilkanaście miliardów złotych.
Dlaczego aż tyle? Stała baza to nie tylko koszary i magazyny broni, ale potężna infrastruktura cywilno-wojskowa dla rodzin żołnierzy: domy, szkoły, sklepy i ośrodki zdrowia. I tu do gry wchodzi Oleśnica.
Zlokalizowana tuż przy drodze ekspresowej S8, zaledwie kilkadziesiąt minut jazdy od wrocławskiego lotniska, Oleśnica stanowi naturalne zaplecze logistyczne i mieszkaniowe dla rozrastającej się bazy. Miasto z bogatymi tradycjami wojskowymi (m.in. lotniczymi) dysponuje przestrzenią i potencjałem, by wchłonąć część gospodarczego boomu, jaki przyniesie pojawienie się tysięcy Amerykanów. Dla lokalnego rynku nieruchomości, usług czy branży budowlanej budowa zaplecza dla personelu USA byłaby potężnym impulsem rozwojowym, zmieniającym wręcz układ sił gospodarczych w regionie.
Dyplomatyczny finisz
Kluczowe rozmowy dotyczące stałej obecności trwały od miesięcy. Za koordynację negocjacji odpowiadała wiceminister obrony narodowej Magdalena Sobkowiak-Czarnecka, a proces nabrał tempa we wrześniu 2025 r. po spotkaniu prezydentów Donalda Trumpa i Karola Nawrockiego. Zwieńczeniem starań była czerwcowa wizyta szefa MON Władysława Kosiniaka-Kamysza, który oficjalnie złożył propozycję sekretarzowi obrony USA, Pete’owi Hegsethowi.
Od rotacji do zapuszczania korzeni
Polska o stałą bazę zabiegała od lat. Choć obecność amerykańska znacząco wzrosła po aneksji Krymu w 2014 roku (operacja Atlantic Resolve), a w 2017 r. nad Wisłę trafiła pancerna brygadowa grupa bojowa, wojska USA stacjonowały u nas głównie na zasadzie rotacyjnej. Żołnierze przyjeżdżali na kilkumiesięczne zmiany, co w dłuższej perspektywie mocno obciążało struktury amerykańskiej armii.
Przełomem była umowa EDCA z 2020 roku, wysunięte dowództwo V Korpusu (2022 r.), pierwszy stały garnizon w Poznaniu (2023 r.) i baza tarczy antyrakietowej w Redzikowie (2024 r.). Jednak to budowa potężnego ośrodka lotniczego we Wrocławiu i oczekiwana 4 grudnia zgoda na ulokowanie w tym regionie stałych jednostek wraz z rodzinami będzie prawdziwym przypieczętowaniem sojuszu.
Czytaj także: