Zamiast parku – śmieci i meliny. Mija rok od petycji, a inicjator traci cierpliwość

Red | Red
Zamiast parku – śmieci i meliny. Mija rok od petycji, a inicjator traci cierpliwość
Mieszkańcy domagali się, aby zaniedbany kwartał zieleni uporządkować i nadać mu oficjalny status parku. FOT. WIESŁAW MAZURKIEWICZ
Mija dokładnie rok, odkąd mieszkańcy Oleśnicy złożyli petycję o powiększenie Parku Książąt Oleśnickich lub utworzenie zupełnie nowego zieleńca w rejonie ulic Wałowej i Kruczej. Dziś inicjator tej akcji, Wiesław Mazurkiewicz, wraca do sprawy. Pokazuje, jak obecnie wyglądają tereny, które miały służyć rekreacji, i nie kryje rozgoryczenia: – W tej sprawie nic się nie zmieniło. Miejsce to wciąż straszy dzikimi wysypiskami i melinami.

Mieszkańcy domagali się, aby zaniedbany kwartał zieleni uporządkować i nadać mu oficjalny status parku. Miasto jednak odmówiło, argumentując, że obszar ten ma pozostać „dziką ostoją przyrody”. Dziś gołym okiem widać, jak ta „ostoja” wygląda w praktyce.

Będzie interwencja w regionie?

Inicjator akcji podkreśla, że dwanaście miesięcy to wystarczająco dużo czasu, aby urzędnicy wywiązali się chociażby z obowiązku utrzymania czystości na miejskim terenie. Zamiast tego zarośla nadal kryją tony śmieci i miejsca spotkań przy alkoholu.

– Jestem zwolennikiem załatwiania spraw oleśnickich w Oleśnicy. Ale jeśli lekceważenie mieszkańców i zieleni miejskiej będzie trwać w dalszym ciągu, w przyszłym roku ostatecznie będzie konieczna interwencja we Wrocławiu – zapowiada twardo Wiesław Mazurkiewicz.

Jak dodaje, w odwodzie pozostają instytucje nadrzędne: Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska oraz Marszałek Województwa. – Są pisma, są odpowiedzi z Urzędu Miasta i jest stan faktyczny, który każdy może zobaczyć. Ja cały czas liczę, że to miejsce, tak jak inne wolne kwartały w Oleśnicy, nie zostanie zabetonowane, lecz zyska status parku – zaznacza.

„Dzika ostoja” z kanalizacją i toną śmieci

Przypomnijmy tło sporu. Petycja mieszkańców nie doczekała się standardowej drogi procedowania. Nie trafiła pod obrady Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miasta, a odpowiedział na nią nie burmistrz, lecz naczelnik wydziału architektury, budownictwa i inwestycji Robert Kropiwnicki.

Z oficjalnego stanowiska magistratu wynikało, że teren przy Wałowej i Kruczej to cenny ekosystem – podmokły las olchowy. Urząd zadeklarował, że nie zamierza ingerować w ten obszar (poza ewentualną wycinką drzew zagrażających bezpieczeństwu), a dostęp ludzi powinien tam zostać ograniczony. Miasto wskazywało również, że w Oleśnicy parków nie brakuje, a inne tereny zielone są właśnie rewitalizowane.

Czytaj także:

Z taką optyką absolutnie nie zgadza się autor petycji. – To nie jest dzika ostoja, tylko teren zaniedbany. Na tym obszarze jest już kanalizacja, zabezpieczony dojazd, są meliny i tony śmieci, które nigdy nie były sprzątane – punktuje Mazurkiewicz. Kwestionuje również urzędową wiedzę dendrologiczną, przypominając, że największe skupisko czarnej olchy w mieście dawno wycięto pod budowę bloków od strony ul. Wrocławskiej.

Warto jednak zwrócić uwagę na oficjalne pismo z 24 kwietnia 2026 r., pod którym podpisał się naczelnik Wydziału Działalności Gospodarczej i Porządku Publicznego Marcin Krawczyk. Zapewnił on, że na wspomnianym terenie podjęto już prace porządkowe, które mają być kontynuowane w kolejnych tygodniach. Urzędnik przekonuje, że obszar ten jest regularnie sprzątany od strony rzeki, rowu przy stawie oraz w miejscach bezpośrednio przylegających do ścieżek spacerowych.

Zamiast tworzenia ogólnodostępnego parku, magistrat znalazł inny sposób na dzikie wysypiska. W planach urzędu znalazło się wykonanie ogrodzenia od strony pawilonu handlowego przy ul. Wrocławskiej, co ma celowo ograniczyć dostęp do tego terenu.

Ochrona przed „betonozą” to klucz do sprawy

W całej batalii o skwer przy Wałowej i Kruczej nie chodzi jedynie o ławki czy alejki, ale przede wszystkim o uwarunkowania prawne. Brak statusu parku to, zdaniem społeczników, tykająca bomba i otwarta furtka dla deweloperów.

– Władza się zmienia, zmieniają się priorytety i wizje rozwoju miasta. Ustanowienie tego terenu parkiem raz na zawsze wykluczyłoby przyszłą zabudowę – argumentuje Mazurkiewicz. Jak podkreśla, obszar ten można bez problemu pozostawić w naturalnym stanie (po uprzednim wysprzątaniu), nadając mu jednocześnie prawną ochronę. Zabezpieczyłoby to zieleń przed ekspansją osiedli mieszkaniowych w sąsiedztwie promenady.

Udostępnij:
REKLAMA