Rienka Kasperowicz odpowiada autorce listy otwartego do burmistrza

Rienka Kasperowicz z Oleśnickiego Strajku Kobiet odpowiedziała autorce listu otwartego do burmistrza Oleśnicy. Oto treść.

Szanowna Pani, przeczytałam list który napisała pani do Burmistrza Miasta Oleśnicy Jana Bronsia. Jako autorka petycji, którą skierowaliśmy do szanownego Pana Burmistrza, nie mogę milczeć i w żaden sposób nie odnieść się do tych kuriozalnych argumentów, które pojawiły się wyżej wymienionym liście.

Pisze Pani: «oczywistym dla wszystkich jest fakt, że ratowanie przed zabiciem najmłodszych, niewinnych Polaków jest działaniem wyjątkowo pożytecznym» Jest to naprawdę cyniczne granie na emocjach, ponieważ nikogo Państwo nie chronią. Nikogo Państwo nie ratują. Zamiast tego, regularnie, wystają Państwo pod oleśnickim szpitalem, zakłócając spokój, narażając zarówno pacjentki, jak i personel na ogromny stres, nie zważając nawet na to, że w okolicy placówki znajduje się zarówno szkoła podstawowa, jak i przedszkole — a rozmawiałam wielokrotnie z rodzicami tych dzieciaków, które tam uczęszczają i mówią mi jasno: ci rodzice nie chcą, aby ich dzieci były narażone na takie widoki. Do tego w mieście, jak i jego okolicy, znajdowały się (i wciąż się znajdują, billboardy, które przedstawiały zakłamane i makabryczne treści, nierzadko wywołując dyrektora szpitala z imienia i nazwiska, co naraża jego dobre imię na utratę wiarygodności. Warto również wspomnieć o ciężarówce z nagłośnieniem, która regularnie przemierza ulice miasta, zakłócając spokój wszystkich mieszkańców.

Dalej pisze Pani tak:” Nasza obecność pod szpitalem w Oleśnicy wypływa z głębokiej wrażliwości wobec przebywających tam nienarodzonych dzieci. Wiele z nich traci tam życie, a my jesteśmy ich głosem, gdyż same bronić się nie mogą. Nasze zgromadzenia zawsze są pokojowe, często się modlimy i zawsze chętnie udzielimy pomocy kobietom w potrzebie.

„To bardzo wspaniałomyślne, co Pani mówi. Natomiast, na nasz ostatni protest, który organizowałyśmy jako Oleśnicki i Wrocławski Strajk Kobiet, przyszła odważna dziewczyna, która zechciała się podzielić z nami swoją historią. Opowiadała o swoim życiu z niepełnosprawnością i kosztownym leczeniu. Opowiedziała również o tym, jak podeszła do Waszych aktywistów i zapytała się o to, czy skoro tak walczą o życie, to zechcieli by wesprzeć jej walkę z chorobą, również jeśli chodzi o kwestie finansowe. Ci empatyczni, modlący się ludzie, kazali jej spadać. Nie ukrywam również, że ta sprawa jest dla mnie wyjątkowo osobista, Jestem kobietą, która od lat walczy z zaburzeniami depresyjno-lękowymi, również na tle tokofobii.

Gdyby Pani nie wiedziała, czym jest tokofobia, już spieszę z wyjaśnieniem. Jak można przeczytać na Wikipedii, tokofobia to: «Tokofobia – jedna z odmian fobii – lęk przed ciążą i porodem. Częstość występowania: około 6–10% ciąż. Występują prawdopodobnie dwa rodzaje tej fobii: tokofobia pierwotna – występuje u kobiet, które nie były wcześniej w ciąży. Ma podłoże nerwicowe. tokofobia wtórna – występuje wśród kobiet, które w czasie poprzedniej ciąży doznały silnego, związanego z nią, szoku (np. poronienie)»Jestem więc ciekawa, z jaką propozycją mogą państwo wyjść do takich kobiet jak ja. Do kobiet, dla których wizja ciąży jest tak samo przerażająca jak rak w ostatnim, niewyleczalnym, stadium. Do kobiet, które byłyby w stanie posunąć się nawet do odebrania sobie życia, byleby tylko przerwać tę ciążę. Bo w tej całej dyskusji na temat aborcji z przesłanek psychologicznych, zdają się Państwo zapominać, że dziecko nie wyskakuje magicznie z brzucha osoby w ciąży. I zdajecie się priorytetowo traktować te zarodki, zapominając, że jeszcze jesteśmy w tym wszystkim my, osoby które ten zarodek będą nosić w brzuchu. Dzięki Państwa haniebnym działaniom, zostały nam już tylko dwie przesłanki, dzięki którym można legalnie ciąże terminować. Jedną z nich jest zagrożenie zdrowia lub życia osoby w ciąży.

Musimy w końcu zrozumieć, a przede wszystkim TO PAŃSTWO MUSZĄ ZROZUMIEĆ, że zdrowie psychiczne to również element ochrony zdrowia i te aborcje, które są wykonywane w oleśnickim szpitalu, dosłownie wpisują się w te przesłankę.

Bardzo cieszy mnie również odpowiedź Burmistrza Miasta Oleśnicy, Jana Bronsia, który napisał tak: „Szanując Państwa prawo do własnych poglądów na temat wykonywania zabiegu zakończenia ciąży, nie mogę zgodzić się ze sposobem prezentowania tych poglądów, ponieważ drastyczne plakaty i billboardy naruszają porządek publiczny i wywołują strach.

Jestem gotów się spotkać, ale tylko w celu omówienia zaprzestania przez Państwa rozpowszechniania drastycznych treści w Oleśnicy oraz zaprzestania szkalowania lekarzy pracujących w Szpitalu.

”Mam szczerą nadzieję, że to pokłosie naszej petycji i szczerze liczę na to, że Oleśnica w końcu stanie się wolna od religijnych fanatyków, którzy zaszczuwają lekarzy i terroryzują pacjentki.

Z wyrazami szacunku, Rienka Kasperowicz
Oleśnicki Strajk Kobiet